Tommasini podkreśla iż przede

„Tommasini podkreśla, iż przede wszystkim nuncjusz apostolski i on opierali się projektom ewakuacji. Niemniej jednak 8 sierpnia wyruszył z Warszawy do Poznania pociąg ewakuacyjny, który zabrał wielu wyższych funkcjonariuszy obcych przedstawicielstw, archiwa i rzeczy osobiste. Postanowiono, iż 14 sierpnia odjedzie drugi pociąg. Tymczasem 13 sierpnia wybuchła panika i tegoż dnia nastąpił odjazd prawie wszystkich dyplomatów. Ewakuowała się także, jak była już mowa, większość pracowników MSZ. Na miejscu pozostali jednak nuncjusz Ratti, poseł Tommasini oraz chargł daffaires amerykański i duński. Przetrwali oni w Warszawie najtrudniejszy czas, wykazując odwagę i hart ducha. Po paru tygodniach witali swych kolegów, powracających z Poznania. Wspomnienia przeżyć z sierpnia 1920 r. na długo pozostały w pamięci.
Przeżyciem dla korpusu dyplomatycznego był także przewrót majowy. Niektóre przedstawicielstwa, jak na przykład ambasada francuska, znalazły się wówczas na linii ognia. Poza tym wystąpił dylemat, jak się zachować w trudnej, kontrowersyjnej sytuacji. Zwołano specjalne zebranie, któremu przewodniczył nuncjusz msgr. Lorenzo Lauri. Po dyskusji postanowiono nawiązać stosunki z kierownictwem MSZ, pozostawiając sprawę uznania nowych władz decyzji swych rządów.“(5)